3 Aralık 2012 Pazartesi

BÜTÜN KAYIP PARÇALARIMI BULAN ADAMA

kalem kağıda küstü önce ,yitikti kahraman kayıptı düşler...çengeli iğneyle tuturulmuş öyle emanet!!kalem kağıda kustu sonra...kanatırcasına parça parça sözcükler... döküldün gözlerimden!!öyle duru öyle şefaf!sönen küllerin ardından,onca zamanın ardından...uzaklaştı uzaklaşıyor bütün kırgınlıklar kızgınlıklar!karanlığım aydınlığa kavuşuyor ...avuçlarım deniz kokuyor...tuzu dudaklarımda ...geri sarıyor herşey...ipin ucundan dönüyor yüreğim.

yalın duru beyaz...boya kendinle beni ...mavi olsun içinde bir kaç damla!yosun rengi  biraz...düşlerimden düştüğüm yerden kalktım,kanat çırpıyorum...aşka ve sana ....uzunca yol almışlığım ,yorulmuşluğum siliniyor!
çözülüyorum sana !!!çark  ediyor,sınıyor ve en baştan başlıyor...mevsimler kışa giriyor,dallarımda çiçeklerim!!dışarıda yağmur ,yanımda sen!evim huzur kokuyor...

sonra birden bire kayboluyor gözlerim yüzünde,bunca zamanın eksikliğinde...yarım aklım hep sende!kocaman bir parçamı buluyorum !bütün yalanlarımı dağıtıyorum,yakıyorum kandırmacalarımı!
ben ilkez böyle olmuyorum,biliyorum;yaşadım!her şey eksik her şey sahte her şey yitik yaşadım!karanlık duvarlarımda ışık,sol yanımda ses!ben ilk kez sevmiyorum ilk kez titremiyorum,
ben en büyük başlangıcımı yapıyorum ;ben değil biz oluyorum!son oluyorum maviliğinde son buluyorum !!!en büyük başlangıcımı yapıyorum!!!SENİ SON KEZ SEVİYORUM öncesi var sonrası senle ben !bütün bir tek!en büyük eksik parçam!en büyük sevdam en beyaz sayfam...seni seviyorum...derinden aşkla tutkuyla umutla...BÜTÜN KAYIP PARÇALARIMI BULAN ADAMA ...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder